Trochę historii:
Od VIII w. do I poł. X w. istniał tu gród. Pierwsza wzmianka o niewielkiej osadzie, zwanej Sopoth pochodzą z 5 marca 1283 r. Informacje te umieszczone są akcie donacyjnym księcia pomorskiego Mściwoja II uczynionym na rzecz klasztoru cystersów w Oliwie. Jednak dopiero były lekarz wojsk napoleońskich, Jan Jerzy Haffner, zauroczony pięknem nadmorskiego zakątka, przyczynił się do tego, że mała wieś stopniowo zaczęła przeradzać się w kurort. W połowie XIX w. w Sopocie było około 10 tysięcy mieszkańców, a latem z całego zaboru pruskiego i spoza jego granic przyjeżdżało ponad 12 tysięcy kuracjuszy. W XX w. Sopot stał się jednym z najpopularniejszych miejsc nad Bałtykiem. W pierwszej połowie XX w. to Niemcy stanowili większą część społeczności Sopotu. Posługiwali się oni nazwą Zoppot. Kuracjusze ochrzcili miasto mianem Riviery Północy i Perły Bałtyku, zaś sława wystawianych w Operze Leśnej przedstawień sprawiła, iż Sopot zyskał miano „małego Bayreuth“.
Miasto przetrwało II wojnę światową bez większych zniszczeń. Dopiero walki w marcu 1945 r. pozbawiły Sopot Domu Zdrojowego, budynku kasyna i pięknych hoteli na głównym trakcie spacerowym. Mimo tego miasto zachowało niepowtarzalny charakter letniego kurortu. Od 1979 r. zespół urbanistyczny Sopotu jest urzędowo uznany za zabytkowy i podlega państwowej ochronie konserwatorskiej. W latach 90. XX w. Sopot dynamicznie się rozwijał dzięki walorom turystycznym, a także sprawnemu zarządzaniu.
Źródło danych informatora:
www.wikipedia.pl
www.sopot.pl
www.sopot.net
Folder wydany przez Urząd Miasta Sopotu
